در ایرنا، در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، به این نکته اشاره شده که وقتی یکی از دوستان یا اعضای خانوادهمان دچار اضطراب میشود، معمولاً سریعاً سعی میکنیم آرامشان کنیم. اما حقیقت این است که بسیاری از جملاتی که از روی محبت میگوییم، نتیجه عکس میدهند. دلیلش هم ساده است؛ کسی که در لحظه دچار اضطراب شده، نمیتواند با منطق و استدلال احساسش را کنترل کند، چون با یک واکنش بدنی غیرارادی روبروست که هیچ ربطی به اراده یا قدرت فرد ندارد.
برای اینکه کمک واقعی به کسی بکنیم، اول باید یاد بگیریم چه چیزهایی را نگوییم. وقتی جملاتی مثل «نگران نباش» یا «انقدر فکر نکن» را به کار میبریم، ناخودآگاه به طرف مقابل میفهمانیم که احساساتش اشتباه یا بیارزش است. چنین واکنشی باعث میشود فرد مضطرب بیشتر در خودش فرو برود و حس کند هیچکس او را درک نمیکند.
آنچه باید بدانید
چرا نباید به فرد مضطرب بگوییم «نگران نباش»؟
چون این جمله احساسات فرد را کوچک و غیرمنطقی جلوه میدهد. فرد مضطرب میداند که نگران است اما نمیتواند آن را متوقف کند و شنیدن این جمله باعث میشود حس کند جدی گرفته نمیشود.
بهترین جایگزین برای جمله «انقدر فکر نکن» چیست؟
بهتر است بپرسید: «میخوای ببینیم کدوم فکرها بیشتر اذیتت میکنه تا با هم بررسیش کنیم؟». این جمله حس همراهی و پذیرش را منتقل میکند.
تفاوت استرس و اضطراب در صحبت با فرد چیست؟
استرس معمولاً به یک عامل بیرونی مربوط است، اما اضطراب موضوعی درونیتر است. وقتی به فرد مضطرب میگوییم «استرسی نباش»، در واقع به او میگوییم احساسش اشتباه است و همین موضوع میتواند باعث ایجاد حس گناه و شرم شود.
