در سال ۲۰۲۲ در Greenwich، برادر نویسنده به این نتیجه رسید که برای رهایی از غمی که تمام وجود انسان را می‌گیرد، همیشه اتفاقات بزرگ لازم نیست. گاهی یک تجربه ساده، مثل نشستن در تاریکی سینما کنار غریبهها، میتواند مسیر زندگی را عوض کند. وقتی اندوه باعث بی‌حسی شده بود، همین سکوت مشترک با افرادی که هیچ شناختی از او نداشتند، راهی برای بهبودی شد.
او متوجه شد تنهایی مطلق در زمان غم، آدم را می‌بلعد، اما «تنهایی در جمع» اثر متفاوتی دارد. تماشای فیلم در سینما با جلسات مشاوره یا همدردی دوستانه فرق میکند؛ چون فشار مستقیمی روی نقطه درد نمی‌آورد. در واقع این تجربه شبیه ماساژ دادن عضلات اطراف زخم است تا التهاب کم‌کم فروکش کند.
پاسخ به پرسش‌های رایج
آیا تماشای فیلم در زمان غم واقعاً کمک میکند؟
بله؛ چرا که سینما فضایی می‌سازد تا فرد بدون اجبار به تعامل با دیگران، حس حضور در جامعه را تجربه کند و احساسات سرکوب‌شده‌اش را از طریق داستانها تخلیه نماید. هرچند اثرگذاری این موضوع برای هر کسی متفاوت است، اما بر اساس تجربه نویسنده، فیلمهای تخیلی، کمدی و انرژیبخش که ذهن را از فضای غم می‌گیرند، در شروع مسیر بهبودی موثرتر از آثار دراماتیک و غمانگیز هستند.
چه نوع فیلمهایی برای دوران سوگ مناسبتر است؟
چرا حضور در جمع غریبهها بهتر از همدردی دوستانه است؟
چون همدردیهای مستقیم معمولاً با سوالاتی مثل «حالت چطور است؟» همراهند و همین موضوع میتواند آزاردهنده باشد. در مقابل، سکوت مشترک با غریبهها هیچ فشاری برای توضیح دادن شرایط یا تظاهر به خوب بودن وارد نمیکند.
بازپینگ: داستان پامپکین؛ گربه نجات‌یافته‌ای که دل‌ها را برد
بازپینگ: از قلعه‌های مرموز تا تورهای ارواح بریتانیا